با اتصالات گیردار از پیش تایید شده آشنا شوید

با اتصالات گیردار از پیش تایید شده آشنا شوید

در این پست به معرفی انواع اتصالات گیردار از پیش تایید شده و الزامات مربوط به آنها بر اساس مبحث دهم مقررات ملی ساختمان پرداخته شده است.

انواع اتصالات گیردار از پیش تایید شده

انواع اتصالات گیردار از پیش تایید شده به شرح زیر می باشند :

  • اتصال مستقیم تیر با مقطع کاهش یافته، مخفف RBS، قابل کاربرد با سیستم سازه ای قاب های خمشی متوسط و ویژه
  • اتصال فلنجی چهار پیچی بدون استفاده از ورق لچکی، مخفف BUEEP، قابل کاربرد با سیستم سازه ای قاب های خمشی متوسط و ویژه
  • اتصال فلنجی چهار یا هشت پیچی با استفاده از ورق لچکی، مخفف BSEEP، قابل کاربرد با سیستم سازه ای قاب های خمشی متوسط و ویژه
  • اتصال پیچی به کمک ورق های روسری و زیرسری، مخفف BFP، قابل کاربرد با سیستم سازه ای قاب های خمشی متوسط و ویژه
  •  اتصال جوشی به کمک ورق های روسری و زیرسری، مخفف WFP، قابل کاربرد با سیستم سازه ای قاب های خمشی متوسط
  • اتصال مستقیم تقویت نشده جوشی، مخفف WUF-W، قابل کاربرد با سیستم سازه ای قاب های خمشی متوسط و ویژه

الزامات عمومی اتصالات گیردار از پیش تایید شده

کلیۀ اتصالات از پیش تأیید شده باید دارای شرایط زیر باشند :

۱- کلیه اتصالات باید به صورت صلب (گیردار کامل) در نظر گرفته شوند.

۲- کلیه جوش های به کار رفته در اتصالات باید از طریق آزمایش های غیر مخرب نظیر رادیوگرافی و اولتراسونیک (فراصوتی) تایید شوند.

۳- در کلیه اتصالات از پیش تأیید شده فاصله ی بین مفصل پلاستیک در داخل تیر تا بر ستون با علامت Sh نمایش داده می شود و برای انواع مختلف اتصالات بر اساس نتایج آزمایش، محل تشکیل مفصل پلاستیک در بخش های مربوطه ارائه شده است.

۴- در دو انتهای تیرهای ساخته شده از ورق، به فاصله (Sh+d) که در آن d عمق تیر است، اتصال جان به بال باید از نوع جوش نفوذی با نفوذ کامل با جوش گوشۀ تقویتی در هر دو طرف جان باشد. ضخامت جوش های گوشۀ تقویتی در هر طرف جان نباید از ۸ میلیمتر کمتر در نظر گرفته شود. در مواردی که در بخش های مربوط به اتصالات گیردار از پیش تایید شده در این خصوص الزام دیگری وضع شده باشد، تامین این شرایط برای اتصال جان به بال تیر الزامی نیست.

۵- در ستون های H شکل ساخته شده از ورق، در محل اتصال تیر به ستون به فاصله ای شامل عمق تیر به علاوه ۳۰۰ میلیمتر بالا و پایین بال های تیر، اتصال جان به بال های مقطع ستون باید از نوع جوش نفوذی با نفوذ کامل با جوش گوشۀ تقویتی در هر دو طرف جان باشد. ضخامت جوش های گوشه تقویتی در هر طرف جان نباید از ۸ میلیمتر و ضخامت جان مقطع ستون کمتر در نظر گرفته شود.

۶- در ستون های قوطی شکل ساخته شده از ورق، در محل اتصال تیر به ستون به فاصله ای شامل عمق تیر به علاوه ۳۰۰ میلیمتر بالا و پایین بال تیر، اتصال جان ها به بال های مقطع ستون، باید از نوع جوش نفوذی با نفوذ کامل باشد.

۷- در ستون های ساخته شده از ورق با مقطع صلیبی شکل، در محل اتصال تیر به ستون به فاصله ای شامل عمق تیر بعلاوه ۳۰۰ میلیمتر بالا و پایین بال تیر، اتصال جان ها به بال ها و جان دیگر باید از نوع جوش نفوذی با نفوذ کامل با جوش گوشه تقویتی در هر دو طرف جان باشد. ضخامت جوش های گوشه تقویتی در هر طرف جان نباید از ۸ میلیمتر و ضخامت جان مقطع ستون کمتر در نظر گرفته شود.

۸- در صورت نیاز به تعبیۀ تسمه های پشت بند در جوش های نفوذی، رعایت الزامات زیر ضروری است :

  • برداشتن پشت بندهای مورد استفاده در اتصال ورقه ای پیوستگی به بال ها و جان (یا جان های) مقطع ستون، پس از اتمام عملیات جوشکاری الزامی نیست.
  • در اتصالات گیردار مستقیم تیر به ستون، پشت بندهای مورد استفاده در بال تحتانی تیر باید برداشته شوند و پس از برداشتن تسمه های پشت بند، ریشۀ جوش نفوذی باید با جوش گوشه به ضخامت حداقل ۸ میلیمتر تقویت گردد.
  • در اتصالات گیردار مستقیم تیر به ستون، برداشتن پشت بندهای مورد استفاده در بال فوقانی تیر الزامی نیست. در صورتی که تسمه های پشت بند برداشته نشوند، این تسمه ها باید با جوش گوشه به ضخامت حداقل ۸ میلیمتر به بال ستون جوش داده شوند.
  • اتصال پشت بندهای مورد استفاده در اتصالات گیردار مستقیم تیر به ستون، به بال های تیر مجاز نیست.

اتصال گیردار مستقیم تیر با مقطع کاهش یافته (RBS) از انواع اتصالات گیردار از پیش تایید شده

اتصال گیردار مستقیم تیر با مقطع کاهش یافته (شکل ۱) باید دارای شرایط زیر باشد :

۱- در دو انتهای تیر، تعبیۀ سوراخ های دسترسی برای انجام جوش نفوذی بال تیر به بال ستون، الزامی است.

۲- در دو انتهای تیر، ناحیۀ محافظت شده باید برابر a+b در نظر گرفته شود. a و b در شکل ۱ نشان داده شده است.

۳- محل تشکیل مفصل پلاستیک باید برابر Sh = a + b/2 در نظر گرفته شود.

۴- در دو انتهای تیر، تعبیه مهار جانبی در فاصله ای بین انتهای ناحیۀ کاهش یافته تا نصف عمق تیر بعد از آن، الزامی است. در قاب های خمشی با دال بتنی سازه ای، در صورتی که تیرها در فاصله بین دو ناحیه حفاظت شده دارای برشگیرهای فولادی مدفون در بتن به فاصلۀ حداکثر برابر ۳۰۰ میلیمتر باشند، تعبیه مهارهای جانبی در محل های مذکور الزامی نیست.

۵- اتصال بال های تیر به بال ستون باید از طریق جوش نفوذی با نفوذ کامل صورت گیرد. برای این جوش رعایت ضابطۀ طراحی خاصی الزامی نیست.

۶- اتصال جان تیر به بال ستون باید از طریق جوش نفوذی با نفوذ کامل صورت گیرد. در این حالت برای این جوش رعایت ضابطۀ طراحی خاصی الزامی نیست. در قاب های خمشی متوسط، اتصال جان تیر به بال ستون می تواند از طریق یک ورق تک پیچ شده به جان تیر نیز صورت گیرد. در اینگونه موارد اتصال ورق تک به جان تیر باید از نوع اصطکاکی با سوراخ استاندارد، یا سوراخ استاندارد در یکی و سوراخ لوبیایی کوتاه در امتداد موازی با محور تیر در دیگری، و اتصال آن به بال ستون از نوع نفوذی یا جوش گوشۀ دو طرفه باشد. ضخامت جوش های گوشه طرفین ورق تک به بال ستون باید حداقل برابر ۰/۷۵ ضخامت ورق تک و ضخامت ورق تک باید حداقل برابر ۱۰ میلیمتر باشد.

۷- جرم واحد طول تیر نباید از ۴۵۰ کیلوگرم تجاوز نماید.

۸- عمق مقطع تیر نباید از ۱۰۰۰ میلیمتر تجاوز نماید.

۹- ضخامت بال مقطع تیر نباید از ۵۰ میلیمتر تجاوز نماید.

۱۰- عمق مقطع ستون های H شکل و صلیبی نباید از ۱۰۰۰ میلیمتر و عمق پهنای مقطع ستون های قوطی شکل ساخته شده از ورق نباید از ۷۰۰ میلیمتر تجاوز نماید.

۱۱- نسبت دهانه آزاد تیر به عمق مقطع آن نباید از ۷ در قاب های خمشی ویژه و از ۵ در قاب های خمشی متوسط کمتر در نظر گرفته شود.

در ناحیه کاهش یافتۀ تیر محدودیت های زیر باید تأمین شوند :

رابطه 1

۱۳- ستون ها و تیرها شامل ناحیۀ کاهش یافته باید دارای مقاومت کافی در برابر کلیۀ ترکیبات بارگذاری به استثنای ترکیبات بار زلزلۀ تشدید یافته باشند. همچنین در کنترل تغییر مکان جانبی نسبی طبقه باید اثرات مقطع کاهش یافته لحاظ شود. در کنترل تغییر مکان جانبی نسبی طبقه بجای مدلسازی ناحیۀ کاهش یافته می توان تغییر مکان جانبی نسبی را در حالتی که ناحیه کاهش یافته لحاظ نشده است با ضریب ۱/۱ برای حالت نظیر c = 0/25 bbf تشدید نمود. برای سایر مقادیر c میتوان از تناسب بین آنها و c = 0/25 bbf بهره برد.

اتصالات گیردار از پیش تایید شده

شکل ۱- اتصال گیردار مستقیم تیر با مقطع کاهش یافته (RBS)

اتصال گیردار فلنجی بدون استفاده از ورق لچکی BUEEP و اتصال گیردار فلنجی چهار یا هشت پیچی با استفاده از ورق لچکی BSEEP

علاوه بر الزامات عمومی اتصالات گیردار از پیش تایید شده ، اتصالات گیردار از پیش تایید شده فلنجی (شکل ۲) باید دارای شرایط زیر باشند :

۱- در دو انتهای تیر، تعبیۀ سوراخ های دسترسی برای انجام جوش نفوذی بال تیر به ورق انتهایی مجاز نمی باشد.

۲- در دو انتهای تیر، ناحیۀ محافظت شده باید به شرح زیر در نظر گرفته شود :

  • در اتصالات گیردار از پیش تایید شده فلنجی بدون استفاده از ورق لچکی برابر کوچکترین دو مقدار عمق تیر و سه برابر پهنای بال تیر از بر ستون
  • در اتصالات گیردار از پیش تایید شده فلنجی با استفاده از ورق لچکی برابر طول لچکی به علاوه کوچکترین دو مقدار نصف عمق تیر و سه برابر پهنای بال تیر، از بر ستون

۳- محل تشکیل مفصل پلاستیک Sh باید برابر کوچکترین دو مقدار d/2 و ۳bbf از بر ستون برای اتصالات فلنجی بدون استفاده از ورق های لچکی و برابر (Lst + tp) از بر ستون برای اتصالات فلنجی با استفاده از ورق های لچکی در نظر گرفته شود، که در آن d عمق تیر، bbf پهنای بال تیر، lst طول ورق لچکی در روی بال تیر و tp ضخامت ورق انتهایی است.

۴- در دو انتهای تیر تعبیۀ مهار جانبی در فاصله ای بین انتهای ناحیه محافظت شده تا نصف عمق تیر بعد از آن الزامی است. در قاب های خمشی با دال بتنی سازه ای، در صورتی که تیرها در فاصلۀ بین دو انتهای محافظت شده دارای برشگیرهای فولادی مدفون در بتن به فاصلۀ حداکثر برابر ۳۰۰ میلی متر باشند، تعبیۀ مهار جانبی در محل های مذکور الزامی نیست.

۵- در قاب های خمشی با دال بتنی سازه ای، در فاصلۀ ۱/۵ برابر عمق تیر از بر ستون، تعبیه برشگیر در روی بال فوقانی تیر مجاز نمی باشد. همچنین در فاصلۀ حداقل برابر ۲۵ میلیمتر از طریق مصالح انعطاف پذیر (نظیر یونولیت) باید از اتصال دال بتنی به هر دو طرف هر دو بال ستون اجتناب شود.

۶- پهنای ورق انتهایی نباید از بال تیر متصل شونده به آن کوچکتر در نظر گرفته شود. همچنین پهنای موثر ورق انتهایی نباید از بال تیر متصل شونده به علاوه ۲۵ میلیمتر، بزرگتر در نظر گرفته شود.

۷- ورق های لچکی باید در امتداد جان تیر و در وسط ورق انتهایی تعبیه شوند. طول ورق های لچکی نباید از  ۱/۷۵hst کوچکتر در نظر گرفته شود که در آن hst ارتفاع لچکی ها در امتداد محور ستون می باشد. ورق های لچکی در روی بال تیر و نیز در انتهای ورق انتهایی باید حدودا ۲۵ میلی متر برش عمودی داشته و سپس به صورت مورب بریده شوند. ضخامت ورق های لچکی نباید کمتر از ضخامت جان مقطع تیر در نظر گرفته شود. لچکی ها باید دارای شرط زیر نیز باشند.

رابطه 2

۸- بکار بردن ورق های پر کننده انگشتی در بالا و پایین ورق انتهایی مجاز است.

۹- در دو انتهای تیر های ساخته شده از ورق، به فاصلۀ حداقل برابر کوچکترین دو مقدار عمق تیر و سه برابر پهنای بال تیر، اتصال جان به بال باید از نوع جوش نفوذی با نفوذ کامل یا جوش گوشه دو طرفه باشد. ضخامت جوش های گوشه دو طرفه نباید از ۰/۷۵tw ( tw ضخامت جان مقطع تیر است) و ۶ میلیمتر کمتر در نظر گرفته شود

۱۰- اتصال بال تیر به ورق انتهایی باید از نوع جوش نفوذی با نفوذ کامل بوده و در وجه داخلی بال تیر با جوش گوشه به ضخامت حداقل ۸ میلیمتر تقویت گردد. برای این جوش رعایت ضابطۀ طراحی خاصی الزامی نیست.

۱۱- اتصال جان تیر به ورق انتهایی باید از نوع جوش نفوذی با نفوذ کامل باشد. چنانچه ضخامت جان مقطع تیر کوچکتر یا مساوی ۱۰ میلیمتر باشد، استفاده از جوش گوشۀ دو طرفه نیز مجاز است. ضخامت جوش های گوشه نباید از ۰/۸tw و ۸ میلی متر کمتر در نظر گرفته شوند. برای اتصال جان تیر به ورق انتهایی غیر از الزامات این بند، رعایت ضابطۀ طراحی خاصی الزامی نیست.

۱۲- اتصال لچکی ها (در صورت استفاده) به ورق انتهایی باید از نوع جوش نفوذی با نفوذ کامل باشد. چنانچه ضخامت لچکی ها کوچکتر یا مساوی ۱۰ میلیمتر باشد، استفاده از جوش گوشه دو طرفه نیز مجاز است. ضخامت جوش های گوشه نباید از ۰/۷۵ts (ts ضخامت ورق لچکی است) و ۶ میلیمتر کمتر در نظر گرفته شود. برای اتصال لچکی ها به ورق انتهایی غیر از الزامات این بند، رعایت ضابطه طراحی خاصی الزامی نیست.

۱۳- اتصالات گیردار از پیش تایید شده فلنجی باید محدودیتهای ابعادی جدول  ۱ را با رعایت الزامات استثنای زیر برآورده نمایند.

استثنا : در قاب های خمشی ویژه با دال بتنی سازه ای و دارای برشگیر فولادی مدفون در بتن در فاصلۀ بین دو ناحیۀ محافظت شده تیر، عمق مقطع تیر نباید از ۷۰۰ میلیمتر کمتر در نظر گرفته شود.

جدول ۱- محدودیت های ابعادی اتصالات گیردار از پیش تایید شده فلنجی

جدول 1

در جدول فوق :

bbf = پهنای بال تیر
bp = پهنای ورق انتهایی
d = عمق تیر متصل شونده به ورق انتهایی
g = فاصلۀ افقی بین دو ردیف قائم پیچ
pb = فاصلۀ قائم بین دو ردیف پیچ در هر دو طرف بال تیر در اتصال فلنجی هشت پیچی
pfi = فاصلۀ قائم بین نزدیک ترین ردیف پیچ داخلی تا بر بال کششی تیر
pfo = فاصلۀ قائم بین نزدیکترین ردیف پیچ بیرونی تا بر بال کششی تیر
tbf = ضخامت بال مقطع تیر
bp= ضخامت ورق انتهایی

۱۴- نسبت دهانه آزاد تیر به عمق مقطع آن نباید از ۷ در قاب های خمشی ویژه و از ۵ در قاب های خمشی متوسط کمتر در نظر گرفته شود.

۱۵- عمق مقطع ستون های با مقطع H شکل و صلیبی نباید از ۱۰۰۰ میلیمتر تجاوز نماید.

۱۶- در تعیین مقاومت های طراحی وسایل اتصال، ضریب کاهش مقاومت را برای طراحی پیچ ها، کنترل لهیدگی و گسیختگی کششی و برش قالبی ورق انتهایی، میتوان برابر ۰/۹ و برای کنترل خمش و برش در ورق انتهایی برابر یک در نظر گرفت.

اتصالات گیردار از پیش تایید شده

اتصالات گیردار از پیش تایید شده

شکل ۲- اتصالات گیردار از پیش تایید شده فلنجی چهار پیچی بدون استفاده از ورق لچکی و فلنجی چهار یا هشت پیچی با استفاده از ورق لچکی

دیدگاه‌ها ۰


ارسال تیکت جدید