انواع علائم راهنمایی و رانندگی در آمریکا و کاربرد آن ها

انواع علائم راهنمایی و رانندگی در آمریکا و کاربرد آن ها

در این نوشتار به انواع علائم راهنمایی و رانندگی در آمریکا که در راه های درون و برون شهری استفاده می شوند همراه با کاربرد آنها می پردازیم، بنابراین با ما همراه باشید.

تابلوهای ترافیکی

دستورالعمل MUTCD جزئیات مربوط به علائم راهنمایی و رانندگی که در مناطق مختلف استفاده می شوند را شرح می دهد. در حالت کلی؛ تمامی علائم راهنمایی و رانندگی در یکی از سه گروه زیر تقسیم بندی می شوند:

  • تابلوهای انتظامی: این تابلوها اطلاعاتی را درمورد قوانین مقررات ترافیکی ارائه می کنند. این قوانین ممکن است مربوط به حق تقدم، محدودیت های سرعت، مسیرها و کاربرد های خطوط و پارکینگ هاو گستره متنوعی از سایر عملکرد ها را در بر گیرند.
  • تابلوهای هشداری: این تابلوها به منظور آگاه سازی رانندگان از خطرات پیش رویشان استفادهمی شوند. این خطرها معمولاً در محدوده و گستره دید رانندگان قرار نداشته و رانندگان بوسیله تابلوها از آن ها آگاه می شوند.
  • تابلوهای راهنما: این تابلوها اطلاعاتی را درمورد مسیرها، مقاصد و خدماتی که رانندگان ممکناست به دنبال آن ها باشند ارائه می دهند.

بحث در مورد تمامی علائم راهنمایی و رانندگی در آمریکا و کاربرد های آنها در یک نوشتار ممکن نیست. در مطالب پیش رو به اجمال در خصوص انواع مختلف تابلوهای ترافیکی و کاربرد آنها، اطلاعاتی ارائه شده است.

تابلو های انتظامی

علائم راهنمایی و رانندگی انتظامی می بایست در معابر استفاده شوند تا در مورد قوانین و مقررات ترافیکی اطلاع رسانی کرده و ملزومات قانونی مورد نظر را به اطلاع رانندگان برسانند. این تابلوها می بایست در نزدیکی مکانی نصب شوند که مقررات مربوطه در آنجا کاربرد دارد. این تابلوها ملزومات قانونی را به صورت شفاف نشان داده و در جایی نصب و بکارگیری می شوند که در دید رانندگان قرار داشته و برای آن ها کاملاً خوانا باشد.

انتظار می رود که رانندگان از محتوای بسیاری از مقررات ترافیکی مطلع باشند. برخی از این قوانین، مقررات بنیادی مانند رعایت حق تقدم در تقاطع ها و محدودیت سرعت را بیان می کنند. با این وجود، این تابلوها می بایست در تمام نقاط مورد نظر استفاده شوند تا حتی در صورت انتظار مطلع نبودن رانندگان از آن قوانین، مقررات به اطلاع رانندگان رسانده شود.

به جز چند تابلوی خاص مانند تابلوی ایست و تابلوی حق تقدم، سایر تابلو های انتظامی به شکل مستطیلی بوده و عمدتاً ضلع بزرگ مستطیل بصورت عمودی واقع می شود. برخی از تابلوهای انتظامی مربع شکل بوده که عمدتاً شامل تابلو هایی می شوند که از نوشته استفاده می کنند تا اطلاعات مورد نظر را به رانندگان منتقل کنند. استفاده از سمبل ها و علائم در تابلوها مطابق استاندارد بین المللی است که در سال ۱۹۷۱ در کنفرانس ایمنی ترافیک سازمان ملل مطرح شده اند. رنگ زمینه این تابلوها به استثناء چند مورد خاص معمولاً سفید بوده و نوشته ها و یا علائم روی آن مشکی می باشد. در تابلو های حاوی سمبل، دایرهای قرمز رنگ که خطی از آن عبور داده شده است، از ممنوعیت حرکتی که بوسیله سمبل نشان داده شده است حکایت می کند. دستورالعمل MUTCD صفحات زیادی را به استاندارد های مربوطه در مورد اندازه تابلوهای انتظامی اختصاص داده است.

تابلوهای انتظامی بیان کننده حق تقدم

این تابلوها از انواع علائم راهنمایی و رانندگی دارای طراحی خاص بوده و عدم توجه به آن ها خطر بسیار بزرگی را متوجه رانندگان می کند. این تابلوها شامل تابلو های ایست و رعایت حق تقدم در تقاطع ها و تابلوی یک طرفه و تابلوی مسیر نادرست برای نشان دادن جهت حرکت می باشد. تابلوهای ایست و رعایت حق تقدم دارای شکل منحصر بفرد و زمینه قرمز رنگ بوده و خطر موجود را برای رانندگان روشن می کنند. تابلوی مسیر نادرست نیز به همین خاطر دارای زمینه قرمز می باشند. شکل ۱ این تابلوها را نشان می دهد.

تابلو های راهنمایی و رانندگی

شکل ۱- علائم راهنمایی و رانندگی انتظامی بر حق تقدم عبور تأثیر می گذارند

تابلوهای محدودیت سرعت

یکی از مسائل بسیار حیاتی و مهم در ایجاد جریان ترافیک روان و ایمن، تعیین حداکثر سرعت مناسب در محور مربوطه است. برای اینکه محدودیت سرعت به عنوان عامل موثری در ایجاد ایمنی ترافیک عمل کند، محدودیت سرعت می بایست به خوبی به اطلاع رانندگان رسانده شده و بر آن تأکید گردد.

روش های مختلفی از روش های اعمال محدودیت سرعت وجود دارد که عبارتند از:

۱- محدودیت خطی سرعت
۲- محدودیت منطقه ای سرعت
۳- محدودیت سرعت در شب
۴- محدودیت سرعت وسایل نقلیه سنگین
۵- محدودیت حداقل سرعت

محدودیت سرعت می تواند به صورت استاندارد موجود در ایالت متحده یعنی به صورت مایل بر ساعت و یا در واحدهای سیستم متریک یعنی کیلومتر بر ساعت نشان داده شود. قوانین کنونی به هر ایالت اجازه می دهد تا واحد اندازه گیری خود را تعیین کنند. در هر جا که سیستم متریک استفاده شود، تابلوهای تکمیلی نیز برای نشان دادن واحد سرعت بکار برده می شوند.

شکل ۲ نشان دهنده انواع مختلفی از علائم راهنمایی و رانندگی محدودیت سرعت است. با وجود اینکه اکثر تابلوهای نشان دهنده حداکثر و حداقل سرعت به صورت نوشته های مشکی رنگ بر روی زمینه، سفید هستند، اما تابلوهای محدودیت سرعت در شب برعکس این حالت می باشند، یعنی نوشته های سفید بر روی زمینه سیاه. مستطیل متریک یک تابلوی هشداری به حساب می آید و زمینه زرد رنگ دارد.

تابلو محدودیت سرعت

شکل ۲- تابلو های محدودیت سرعت

محدودیت های خطی سرعت بر بخش خاصی از یک مسیر اعمال می شوند. تابلوها می بایست به صورتی نصب شوند که تمامی رانندگان که وارد آن بخش از مسیر می شوند تابلوی مربوطه را ببینند. فاصله مربوطه تقریباً ۱۰۰۰ فوت در نظر گرفته می شود. البته این فاصله استانداردی از MUTCD نمی باشد بلکه به تجریه حاصل شده است.

محدودیت های منطقه ای سرعت در تمام جاده ها و مسیر های موجود در یک منطقه معین اعمال می شوند. محدودیت های سرعت موجود در یک ایالت خاص نمونه ای از این قوانین می باشد. شهرهای بزرگ و کوچک و سایر دولت های محلی می توانند قوانینی را در مورد محدودیت های سرعت موجود در منطقه استحفاظی خود اعمال کنند. این محدودیت ها می بایست به وسیله تابلو های مناسب در ابتدای هرگونه تسهیلات، در مرز ورود به حوزه استحفاظی به اطلاع رانندگان رسانده شوند.

تابلوهای از سرعت خود بکاهید و محدوده سرعت در مقابل در مکان هایی که قضاوت مهندسی نیاز به نصب تابلو و اطلاع رسانی موثر به رانندگان را ضروری تشخیص دهد می بایست نصب شوند.

تابلو های گردش ممنوع

در محل هایی که گردش به راست و چپ ممنوع است یک یا چند نوع از تابلو های نشان داده شده در شکل ۳ استفاده می شود. در این مقوله، تابلو های دارای سمبل بین المللی ارجح بوده و توصیه می شود. دایره قرمز رنگ متداول که خط به صورت مورب آن را قطع می کند به معنی ممنوعیت حرکت و گردش در تابلو می باشد.

تابلوی ممنوعیت گردش

شکل ۳- تابلوهای ممنوعیت گردش

تابلوهای استفاده از خط

تابلوهای استفاده از خط در مکان هایی که حرکت یا حرکت های خاص در خط های ترافیکی معین، محدود یا ممنوع باشد استفاده می شوند. این شرایط شامل خطوط مختص گردش به چپ یا راست، خطوط دو طرفه گردش به چپ در معابر شریانی و خطوط با جهت برگشت پذیر می باشد. این تابلوها ممکن است در مواردی که هیچ محدودیت قانونی وجود ندارد نیز تنها به منظور شفاف سازی پیام تابلوها استفاده شوند. هنگامی که کاربرد یک خط ترافیکی پیچیده باشد، از علائم و تابلو های کاربرد خط پیشرفته نیز می توان برای اطلاع رسانی به رانندگان استفاده کرد. شکل ۴ این تابلوها را نشان می دهد.

علائم راهنمایی و رانندگی

شکل ۴- تابلوهای کنترل استفاده از خط ترافیکی

تابلوگذاری خطوط گردش به چپ دو طرفه می بایست با خط کشی مناسب روی سطح آسفالت همراه باشد. تابلو های خطوط دارای جهت برگشت پذیر می بایست بصورت بالاسری نصب شوند، به این صورت که در بالای خط یا خطوط برگشت پذیر قرار می گیرند. تابلو های کنار جاده نیز می توانند به عنوان مکمل تابلو های بالاسری عمل کنند. در شرایطی که تابلوگذاری برای اطلاع رسانی به رانندگان در خصوص خطوط برگشت پذیر کافی به نظر نیاید، باید از چراغ های ترافیکی بالاسری نیز استفاده نمود.

تابلوهای کنترل پارکینگ

کنترل پارکینگ حاشیه ای یکی از مهم ترین جنبه های مدیریت شبکه شهری است. ارزش و اعتبار اقتصادی مناطق تجاری شهر اغلب به وجود تعداد فضاهای پارکینگ حاشیه ای معابر و پارکینگ های غیر حاشیه ای کافی بستگی دارد. در زمانی مشابه، پارکینگ حاشیه ای معمولاً برای جریان حرکتی خودروها تداخل ایجاد کرده و باعث محدود شدن مسیر می شود. بسیار ضروری است که مقررات پارک در کناره مسیرها به خوبی توسط تابلوگذاری به اطلاع رانندگان رسانده شوند. ضروری است که این قوانین از ضمانت اجرائی بسیار بالائی برخوردار باشند تا اینکه مورد احترام همگان قرار گیرند.

در هنگام بررسی قوانین مربوط به پارک خودروها و تابلوگذاری مناسب این سه عبارت یا اصطلاح می بایست به خوبی درک شوند:

  • پارکینگ: یک خودرو پارک شده خودروئی است که به صورت ساکن در کنار جدول متوقف بودهو موتور آن نیز خاموش است. حضور یا عدم حضور راننده دراین تعریف هیچ تغییری ایجاد نمیکند.
  • ایستادن: یک خودروی در حال ایستادن خودرویی ثابت است که در کنار جدول متوقف است اما موتور آن روشن بوده و راننده در آن حضور دارد.
  • توقف: یک خودروی متوقف خودرویی است که برای چند لحظه توقف کرده تا مسافری را سوار یا پیاده کند. این خودرو بلافاصله پس از سوار یا پیاده شدن مسافر حرکت می کند. در این حالت راننده خودروی خود را ترک نمی کند.

در واژگان حقوقی و قانونی، بسیاری از حوزه های قضائی سلسله مراتبی از اولویت ممنوعیت ها را بکار می گیرند. تابلوی توقف ممنوع هر سه عمل پارک، ایستادن و توقف را ممنوع می کند. تابلو ایستادن ممنوع، ایستادن و پارک کردن را ممنوع می کند و تابلوی پارک ممنوع، پارک کردن را ممنوع کرده ولی در مورد ایستادن و توقف محدودیتی ایجاد نمی کند.

قوانین پارک یا توقف خودروها ممکن است به صورت یک ممنوعیت و یا بیان آنچه مجاز می باشد ارائه شود. در جایی که یک تابلو نشان دهنده ممنوعیتی قانونی باشد، نوشته های قرمز رنگ بر روی زمینه ای سفید استفاده می شوند. در مواردی که تابلو نشان دهنده موردی مجاز می باشد، نوشته سبز رنگ بر روی زمینه سفید ظاهر می شود. شکل ۵ انواع مختلفی از تابلو های مختلف کنترل پارکینگ را که معمولاً بکار برده می شوند نشان می دهد.

انواع تابلوهای راهنمایی و رانندگی

شکل ۵- نمونه ای از تابلو های کنترل پارکینگ از انواع تابلو های راهنمایی و رانندگی

تابلو های کنترل پارکینگ می بایست با دقت فراوان طراحی شده و در محل های دقیق نصب شوند تا اطمینان خاطر حاصل شود که پیام های این تابلوها که معمولاً حاوی پیام های پیچیده ای هستند به اطلاع رانندگان رسانده شود. دستورالعمل های MUTCD توصیه می کند که اطلاعات زیر در تابلو های کنترل پارکینگ لحاظ شوند:

  • محدودیت یا ممنوعیت (یا شرایط مجاز بودن در صورت استفاده از تابلوی مربوطه)
  • دوره زمانی اعمال قانون تابلو در روز (اگر تمام روز نباشد)
  • روز هایی از هفته که مقررات کاربرد دارد (اگر هر روز نباشد)

تابلو های کنترل پارکینگ از انواع علائم راهنمایی و رانندگی می بایست همیشه در ابتدا و انتهای مرز محدوده ممنوعه و در فواصل میانی آن نصب شود. در محلی که نوع محدودیت پارکینگ تغییر می کند می بایست دو تابلو در کنار هم بر روی یک پایه قرار گیرند تا هر یک از آنها با جهت فلش، محدوده اجرایی قانون ذکر شده را مشخص کند. در محل هایی که محدودیت های منطقه ای اعمال می شوند، این محدودیت می بایست در تمامی مناطق و مسیرهای ورودی به منطقه مربوطه به اطلاع رانندگان رسانده شود.

در بسیاری از حوزه های عملکردی محلی، تغییرات در مورد وضعیت قوانین مربوط به پارک خودروها می بایست از پیش و از طریق روزنامه های محلی و سایر رسانه ها و یا با نصب پوستر و پلاکارد در مناطق مربوطه به اطلاع مردم منطقه رسانده شود. به عنوان مثال نصب تابلوی پارک ممنوع و جریمه کردن و یا جابجا کردن خودرو های پارک شده در شب، بدون اطلاع قبلی صحیح نمی باشد.

سایر تابلوهای انتظامی

ویرایش هزاره MUTCD راهنمایی ها و استاندارد های مختلفی را در مورد بیش از ۱۰۰ تابلوی انتظامی شرح داده است. برخی از رایج ترین این تابلوها در این بخش به بحث و گفتگو گذارده شده اند. اما آنها تنها به عنوان بخشی از مجموعه بزرگ تابلو ها مطرح هستند. اکنون به موازات معرفی قوانین جدید، تابلوهای جدید نیز درحال تدوین و تغییر هستند. برای اطلاعات بیشتر به دستورالعمل MUTCD مراجعه کنید

۲- تابلوهای هشداری

تابلوهای هشداری تجهیزاتی هستند که توجه رانندگان را در مورد شرایط پیش بینی نشده که در طول مسیرها یا در کنار این مسیرها اتفاق می افتند، همچنین وضعیت هایی که به سادگی در معرض دید کاربران جاده ها نیستند جلب می کنند. تابلو های هشداری، کاربران جاده را از شرایطی که ممکن است نیازمند کاهش سرعت یا انجام عملی خاص به منظور تأمین ایمنی بیشتر لازم باشند آگاه می کنند.

بیشتر تابلوهای هشداری از انواع علائم راهنمایی و رانندگی لوزی شکل بوده و نوشته و علائم روی آن ها با خط مشکی بر روی زمینه ای زرد ظاهر می شوند. شکل مثلث برای تابلوی محدوده عبور ممنوع استفاده می شود که در شرایط محدودیت عبور در جاده های برون شهری دو طرفه دو خطه کاربرد دارد. تابلوهای مستطیلی شکل نیز برای نشان دادن برخی تابلو های جهت نما استفاده می شود. شکل دایره ای نیز برای اعلان خطر در مورد تقاطع های راه و راه آهن استفاده می شوند.

دستورالعمل MUTCD حداقل اندازه استاندارد را برای بسیاری از تابلوهای هشداری در مسیرها و تسهیلات مختلف مشخص کرده است. برای تابلوی استاندارد لوزی شکل، اندازه تابلو از ۳۰ اینچ در ۳۰ اینچ تا ۳۶ اینچ در ۳۶ اینچ می تواند متغیر باشد. ساخت تابلو های بزرگتر نیز محدودیتی ندارد.

دستورالعمل MUTCD نشان می دهد که نصب تابلو های هشداری می بایست تنها بر اساس مطالعات مهندسی و یا قضاوت مهندسی انجام گیرد. با وجود اینکه این مسئله یک الزام نه چندان شدید است، اما خود باعث می شود که در استفاده بیش از حد از این تابلوها جلوگیری شود. یک تابلوی هشداری می بایست تنها در صورتی مورد استفاده قرار گیرد که بتواند رانندگان را از شرایطی که به طور طبیعی انتظارش را ندارند آگاه ساخته و مطلع نماید. استفاده بیش از حد از این تابلوها رانندگان را از توجه به آنها باز می دارد.

در هنگام استفاده از تابلوهای هشداری می بایست این تابلوها با فاصله کافی از محل خطر نصب شوند تا به رانندگان فرصت و زمان کافی برای اتخاذ تصمیم و عمل مناسب را بدهند. جدول ۱ فواصل توصیه شده را برای این تابلوها در وضعیت های مختلف شرح داده است. سه وضیت مختلف در این مورد وجود دارند که عبارتند از:

وضعیت A: نیازمندی به قضاوت مهندسی. این مسئله، وضعیتی را بیان می کند که در آن، کاربر جاده می بایست از زمان اضافی استفاده کند تا فرضاً سرعت خود را کم کند و یا در هنگام ترافیک سنگین بزرگراه، تغییر مسیر داده و خط مناسب را انتخاب کند. برخی از این وضعیت ها مانند محل های به هم پیوستن خطوط ترافیکی و یا کاهش یک خط از خطوط مورد استفاده کاربران جاده را شامل می شود. زمان PIEV از۶/۷ تا ۱۰ ثانیه فرض می شود، به علاوه ۴/۵ ثانیه برای هر مانور.

وضعیت B: شرایط توقف. این وضعیت در مواردی اعمال می شود که لازم است راننده قبل از رسیدن به منطقه خطر توقف کند. انواع مختلفی از کاربردهای این وضعیت شامل تابلوهای هشداری ایست در پیش رو، حق تقدم در پیش رو و به چراغ نزدیک می شوید می باشد. استاندارد PIEV بر اساس ضوابط AASHTO برابر ۲/۵ ثانیه در نظر گرفته می شود.

وضعیت C: کاهش سرعت تا حد توصیه شده برای شرایط خاص. این وضعیت در مواردی که کاربر جاده می بایست سرعت خود را تا حد مناسب منطقه خطر کاهش دهد کاربرد دارند. این کاهش سرعت باعث می شود که راننده قدرت مانور مناسب را در مقابل خطرات احتمالی داشته باشد. PIEV به میزان ۱/۶ ثانیه و شتاب کاهنده به میزان ۱۰ فوت بر مجذور ثانیه فرض می شود.

جدول ۱- توصیه هایی برای جانمایی پیشرفته تابلوهای هشداری

جدول 1

در تمامی این موارد، تابلوی اخطاری می بایست از فاصله ۱۷۵ فوتی قابل رویت باشد. البته در این بین، استاندارد های تابلوهای مورد استفاده نیز می بایست مورد نظر قرار بگیرد.

تابلوهای هشداری از انواع علائم راهنمایی و رانندگی می بایست به وسیله های تابلوهای تکمیلی استفاده شوند. این تابلوها یا فاصله تا منطقه خطر را نشان می دهند یا سرعت مطمئنه برای عبور از آن منطقه را تعیین می کنند. این سرعت بر اساس مطالعات مهندسی تعیین می شود. در مواردی که رهنمود ها و جزئیاتی دقیقی در دسترس نیست، سرعت مطمئنه بر اساس تجربیات محلی تعیین می شود. در صورتی که سرعت مطمئنه در عبور از منطقه خطر ۱۰ مایل در ساعت و یا بیشتر از محدودیت سرعت محلی کمتر باشد، معمولاً این سرعت بوسیله تابلویی به رانندگان هشدار داده می شود.

علائم راهنمایی و رانندگی هشداری درمورد خطرات بالقوه فراوانی از جمله موارد زیر اطلاع رسانی می کنند. برخی از این موارد عبارتند از:

  • تغییرات در تراز افقی
  • تقاطع ها
  • اخطار پیشرفته برای تجهیزات کنترل ترافیک
  • همگرایی خطوط ترافیک
  • راه های باریک
  • تغییر در طراحی جاده ها
  • تغییر در درجه راه
  • شرایط سطح جاده
  • عبور از خط آهن
  • ورودی ها و محل های عبور
  • موارد متفرقه

شکل ۶ برخی از تابلوهای هشداری راهنمایی و رانندگی از این گروه را نشان می دهد.

تابلوهای هشداری راهنمایی و رانندگی

شکل ۶- نمونه ای از تابلو های هشداری

علی رغم اینکه در اینجا نشان داده نشده است اما دستورالعمل MUTCD شامل تابلوهای هشداری دیگری نیز هست که در مناطق خاص و ویژه مانند نواحی نزدیک مدارس و مناطق عبور از ریل آهن استفاده می شوند. به منظور کسب اطلاعات بیشتر در خصوص این موارد مستقیماً به متن دستورالعمل مراجعه کنید.

۳- تابلوهای راهنما

این تابلوها اطلاعاتی مبنی بر مقاصد، خدمات موجود، تسهیلات و مکانهای تفریحی و تاریخی را در اختیار کاربران جاده قرار می دهد. این علائم راهنمایی و رانندگی عمدتاً اطلاعات ارزشمندی را دراختیار کاربران ناآشنای جاده قرار می دهند. آن ها نقش بسیار مهمی نیز در ایمنی جاده ها دارند. یک راننده که در انتخاب مسیر خود در یک تقاطع به مشکل برخورده و گیج شده است خود خطری بالقوه برای سایر رانندگان ایجاد می کند. تابلو های راهنما به صورت مستطیلی شکل هستند به حالتی که ضلع بزرگ مستطیل افقی واقع شود. نوشته ها و حاشیه این تابلوها سفید می باشد. رنگ زمینه نیز برحسب اطلاعات موجود در تابلو متغیر می باشد. اطلاعات درمورد جهت مسیرها و مقاصد مسیرها بر زمینه سبز ظاهر می گردد. اطلاعات در مورد خدمات و تسهیلات رفاهی مسیرها بر تابلوهایی با زمینه آبی ظاهر می شوند. اطلاعات ارائه شده در مورد مکان های فرهنگی، تاریخی و تفریحی بر تابلوهایی با زمینه قهوه ای ظاهر می شوند. علائم و نشانه های نمایانگر مسیرها برحسب حوزه استحفاظی و نوع تابلو دارای اشکال و رنگ های متنوع و متفاوتی می باشند.

دستورالعمل MUTCD اطلاعاتی را در مورد تابلوهای راهنما برای سه نوع از تسهیلات ارائه می دهد: جاده های معمولی، آزادراه ها و بزرگراه ها.

علائم راهنمایی و رانندگی راهنما تا حدی با سایر انواع تابلوها متفاوت است زیرا که استفاده بیش از حد از این تابلوها مشکل خاصی را ایجاد نمی کند، مگر شرایطی که منجر به سردرگمی رانندگان و کاربران می شود. وضوح و ثبات پیام منتقل شده دو عامل بسیار مهم برای این تابلوها می باشند. چندین اصل و قاعده کلی را در مورد این تابلوها می توان به کار گرفت:

۱- اگر یک جاده به چند مقصد متفاوت خدمت رسانی می کند، مهم ترین این مقاصد می بایست بر تابلو نگاشته شود. فرضاً اگر بزرگراهی به فیلادلفیا می رسد و همچنین از چند منطقه متفاوت حومه ای نیز گذر می کند، تابلو های راهنما می بایست مرتباً فیلادلفیا را به عنوان مقصد اصلی مسیر مطرح کنند و بنویسند.

۲- هیچ یک از تابلو های راهنما نباید عناوین بیش از سه مقصد را ارائه کنند (البته در برخی مواقع چهار مقصد نیز پذیرفته شده است). این اصل به همراه اصل اول، انتخاب اولویت مقاصد را به عنوان شاخصی از کارایی تابلو محسوب می شود.

۳- در مواردی که مسیرها هم دارای اسم هستند و هم دارای شماره، در صورت امکان و وجود فضای مناسب در تابلو، هر دوی این اطلاعات می بایست ذکر شوند. در مواقعی که تنها ذکر یکی از این دو مقدور است، تابلو های راهنما عمدتاً شماره مسیر را ذکر می کنند. بر روی نقشه های مسیر نیز معمولاً شماره مسیرها قید می گردد. این بدان خاطر است که رانندگان نا آشنا با مسیر معمولاً شماره مسیر را به ذهن می سپارند تا نام آنها را.

۴- هر جا که ممکن باشد، پیش از تقاطع های مهم می بایست از تابلوگذاری پیشرفته استفاده نمود. این امر در جادههای معمولی مشکل باشد؛ زیرا که در این نوع از مسیرها، تعداد تقاطع ها فراوان بوده و با فاصله کمی از هم واقع هستند. در آزادراه ها و بزرگراه ها، این مسئله به عنوان مسئله ایمنی بسیار مهمی مورد توجه قرار می گیرد که دلیل آن، سرعت بالای وسایل نقلیه و خطرات تغییر مسیر آن ها در تقاطع ها می باشد.

۵- به هر قیمتی که ممکن است نباید اجازه داد که رانندگان در تعیین مسیر خود با مشکل روبرو شده و دچار سردرگمی شوند. اولویت و ترتیب تابلو های راهنما می بایست مناسب بوده و رانندگان را در تعیین به موقع مسیر و انتخاب خط مناسب یاری دهد. باید سعی شود که تابلوهای راهنما همپوشانی نداشته باشند. تقاطع هایی که در آنها امکان گردش به چپ وجود داشته باشد می بایست با دقت و توجه بسیار بالایی طراحی شوند و تابلو های راهنما نیز به طور کلی عاری از خطا باشند.

اندازه، موقعیت و شیوه نوشتن بر روی تابلوهای راهنما می تواند بسیار متغیر باشد. از این رو دستورالعمل MUTCD اطلاعاتی مفید درمورد گزینه های متعدد را در اختیار دست اندرکاران قرار می دهد. از آنجا که عواملی چند بر اصول نصب و تهیه این تابلوها در موقعیت های مورد نظر تأثیر می گذارند، باید گفت که در این موارد تعدد گزینه ها و انتخاب های موجود برای مهندسین حمل و نقل نسبت به سایر تابلوها بیشتر است. در این موارد حتماً می بایست برای کسب اطلاعات دقیق به دستورالعمل MUTCD مراجعه شود.

نشانگر های مسیرها

شکل ۷ نشانگر های مسیر را نشان می دهد که در تمامی مسیر های دارای شماره استفاده می گردند. این تابلوها دارای طرح منحصر بفرد بوده و نوع مسیر مربوطه را نشان می دهند. جاده های بین ایالتی دارای طرح سپر بوده، نوشته روی آنها سفید است و دارای زمینه قرمز و آبی می باشند. همین طراحی در مورد لوپ های تجاری نیز استفاده می گردد. این لوپ ها معمولاً جاده هایی مهم هستند که جزء سامانه بین ایالتی نمی باشند، اما معمولاً به صورتی هستند که یک منطقه تجاری را به یک تقاطع غیر همسطح در جاده های بین ایالتی متصل می کنند. نشانگر های مسیر در ایالات متحده عددی مشکی رنگ هستند که بر روی یک طرح سپر با زمینه سفید ظاهر می شوند و در روی یک تابلوی دایره ای با زمینه سیاه قرار می گیرند. نشانگرهای مسیر ایالتی نیز، بوسیله دولت های محلی این ایالت ها تعیین و طراحی شده و از این رو با هم متفاوت می باشند. با وجود این، تمامی نشانگرهای مسیر در بخش های یک ایالت دارای طرحی استاندارد هستند که در آنها، حروف و اعداد با رنگ زرد بر زمینه آبی در قالب شکلی منحصر به فرد نقش می بندند. اسم بخش مربوطه نیز بر تابلوی مورد نظر نیز نوشته می شود. نشانگر های مسیر در پارک ها و جنگل های ملی نیز دارای شکل خاص بوده و نوشته های سفید آنها بر زمینه قهوه ای ظاهر می شود.

تابلوهای راهنمایی و رانندگی در امریکا

شکل ۷- نمونه ای نشانگرهای مسیر

نشانگرهای مسیر ممکن است بوسیله برخی تابلوهای دیگر که نشان دهنده جهات اصلی و برخی اهداف دیگر هستند همراه باشند. این مستطیل ها شاملALT ، JCT، مسیر جایگزین، کنارگذر، منطقه تجاری، کامیون، پایان، و مسیر موقت می باشند. پانل های کمکی بر اساس الگوی تابلوی اصلی طراحی می شوند.

تابلوهای راهنمای مقصد – جاده های معمولی

تابلوهای راهنمای مقصد در انواع راه ها استفاده می شوند و اطلاعاتی را در مورد فاصله باقیمانده تا مقصد و همچنین برخی از شهرها و مقاصد مهم در طول مسیر در اختیار رانندگان قرار می دهند. در جاده های معمولی، تابلو های فاصله تا مقصد با استفاده از حروف بزرگ به رنگ سفید بر روی زمینه ای سبز ظاهر می گردند. فاصله باقیمانده تا مقصد در واحد مایل تعیین شده و در سمت راست نام مقصد نگاشته می شود.

تابلوهای راهنمای مقصد معمولاً در تقاطع های بین راه های درون ایالتی دارای شماره و راه های بین ایالتی و آغاز راه های فرعی و مجزا استفاده می شوند. تابلو های فاصله عموماً در مسیر های مهم که از شهرها خارج می شوند و وارد جاده های دارای شماره می گردند، نصب می شوند.

تابلوهای راهنمای نام خیابان ها و جاده ها برای تمامی تقاطع های شهری و حومه شهری توصیه می شوند. همان طور که برای تقاطع های اصلی برون شهری نیز توصیه شده اند. تابلو های راهنمای نام محلی خیابان ها در گروه تابلو های راهنمای مقصد طبقه بندی می شوند. شکل ۸ تعدادی از این تابلوها را نشان می دهد.

علائم راهنمایی و رانندگی در اروپا

شکل ۸ – تابلوهای راهنمای مسیر در راه های معمولی

تابلو های راهنمای مقصد – آزادراه ها و بزرگراه ها

تابلوهای راهنمای مقصد در آزادراه ها و بزرگراه ها شبیه یکدیگر هستند. با این تفاوت که در اندازه و موقعیت این تابلوها، ملزوماتی وجود دارد که در دستورالعمل MUTCD مشخص شده است. این تابلوها از جهاتی با تابلوهای راهنمای مقصد در جاده های معمولی متفاوت هستند :

  • حرف اول نام مقصد با حرف بزرگ و سایر حروف بصورت کوچک نوشته می شوند.
  • مسیرهای دارای شماره با نشانگر مناسب بر روی تابلو همراه می باشند.
  • شماره خروجی توسط پانل های کمکی در بالا و سمت راست تابلوی راهنما آورده می شوند.
  • در تقاطع های بزرگ و اصلی، عناصر هندسی می توانند بر روی تابلوها ظاهر شوند.

همانند جاده های معمولی، تابلوهای نشان دهنده فاصله تا مقصد در مسیر به دفعات استفاده می شوند. هر گونه تقاطع غیر همسطح و همسطح مهم در بزرگراه ها بوسیله تابلو های فراوان و با هزینه زیاد بصورت پیشرفته تابلوگذاری می شود.

فاصله میان تقاطع های غیر همسطح از یکدیگر، مسئله ای بسیار تعیین کننده در چگونگی بکارگیری تابلوهای راهنما می باشد. در مواقعی که تقاطع های غیر همسطح از هم فاصله زیادی داشته باشند می توان با فواصل ۵ مایل یا بیشتر از تابلو های راهنمای مسیر استفاده کرد و به موازات نزدیک شدن به محل تقاطع، تعداد تابلوها را افزایش داد.

در شرایط شهری و حومه شهری، که تقاطع های غیر همسطح از یکدیگر فاصله چندانی ندارند، استفاده از تابلوهای راهنمای پیشرفته بیش از پیش مشکل می شود. تابلوگذاری پیشرفته غالباً اطلاعاتی را در مورد محل تقاطع غیر همسطح بعدی ارائه می کند. این مسئله به خاطر اجتناب از ایجاد ابهام به وسیله همپوشانی تابلوهای راهنما اعمال می شود. تنها استثنای این مسئله، تابلوهای راهنمای فاصله تا مقصد تا چند تقاطع غیر همسطح بعدی می باشد. بنابراین در مناطق شهری و حومه شهری که تقاطع های غیر همسطح در آن ها نزدیک هستند، تابلوی پیشرفته برای تقاطع غیر همسطح بعدی، درست پس از اتمام رمپ خروجی تقاطع قبلی قرار می گیرد.

گستره وسیعی از انواع تابلوهای راهنما در آزادراه ها و بزرگراه ها استفاده می شوند. برخی از این تابلوها در شکل ۹ نشان داده شده است.

انواع تابلوهای راهنمایی و رانندگی

شکل ۹- نمونه ای از تابلوهای راهنمای مسیر در آزادراه ها و بزرگراه ها

بخش (الف) شکل ۹ نشان دهنده یک تابلوی پیشرفته خروجی از انواع علائم راهنمایی و رانندگی است. این تابلوها بر اساس الگوی تابلوگذاری مربوطه در فواصل مناسب و متفاوت نصب می شوند. تعداد و محل تابلوهای راهنما عمدتاً بر اساس فواصل میان خروجی ها تعیین می شود. بخش (ب) شکل ۹ پانل خروجی بعدی را نشان می دهد. این پانل ها می تواند در زیر تابلوی خروجی و یا قبل از آن نصب شود. تابلوهای خروجی نشان داده شده در بخش (ج) شکل ۹ در مواردی استفاده می شوند که برای هر مسیر خروجی یک رمپ مجزا وجود داشته باشد. این تابلوها معمولاً بعد از خروجی قبلی و در ابتدای خود خروجی نصب می شوند. تابلوی خروجی که در بخش (د) شکل ۹ نشان داده شده است، آخرین تابلویی است که در محل اتصال رمپ خروجی نصب می باشد. این تابلوها معمولاً بر پایه های شکننده نصب می شوند تا در صورتی که خودرویی از مسیر خارج شد آسیب جدی نبیند.

بخش (ه) شکل ۹ نیز نشان دهنده ی تابلو جهت خروج می باشد. این نوع از علائم راهنمایی و رانندگی در محل خروجی و انفصال نصب می شوند و شامل پانل شماره خروجی نیز می شود. تابلوی به طرف مستقیم که در بخش (و) شکل ۹ نشان داده شده است عمدتا در مناطق شهری و یا مناطقی که فاصله خروجی ها از یکدیگر بسیار کم است، استفاده می شود. این تابلوها معمولاً بر روی پانل های بالاسری کنار خروجی ها نصب می شوند. این تابلوها رانندگان را از ادامه مسیر انتخابی مطمئن می سازند. آخرین تابلویی که در بخش (ز) شکل ۹ دیده می شود تابلویی دارای عناصر هندسی می باشد که در خروجی های پیچیده نصب و بکارگیری می شود. این تابلوها بویژه در محل هایی که مسیر خروجی پس از خروج از مسیر اصلی دو یا چند شاخه می شود مفید هستند. این تابلو رانندگان را به شیوهای مستقیم و ساده از مسیری که برای مقصد مورد نظر خود می بایست استفاده کنند، آگاه می کنند.

تابلوهای راهنمای خدمات

یکی دیگر از اطلاعات مورد نیاز رانندگان، اطلاع از محل هایی است که خدمات خودرویی و سایر خدمات به رانندگان ارائه می شود. رانندگان، بویژه آن ها که با مسیر آشنایی کافی ندارند نیاز دارند که از محل های خدمات رسانی مانند پمپ بنزین، غذاخوری ها، محل های استراحت، محل های ارائه خدمات پزشکی و خدمات مشابه مطلع شوند. دستورالعمل MUTCD از گستره وسیعی از تابلو های راهنما برای انتقال این اطلاع، استفاده می کند. این تابلوها همگی نوشته هایی سفید رنگ بر زمینه آبی دارند. در بسیاری از موارد نشانه و سمبل هایی به منظور نشان دادن نوع خدمات موجود استفاده می شود. در آزادراه ها، تابلوهایی بزرگ دارای پیام های نوشتاری در کنار تابلوهای خروجی ظاهر می شوند تا اطلاعات مورد نظر را به رانندگان منتقل کنند. کامل ترین اطلاعات این تابلوها را می توان در سطح آزادراه ها یافت که در آن ها نام شرکت و سازمان ارائه دهنده خدمات مذکور نیز ذکر می شود (شرکت های فروشنده بنزین، نام رستوران ها و غیره). شکل ۱۰ اطلاعاتی را در مورد تابلوهای اطلاع رسانی خدمات به رانندگان نشان می دهد.

تابلوی اطلاعات خدمات

شکل ۱۰ – تابلوهای اطلاعات خدمات

در نصب این قبیل تابلوها نکات و دستورالعمل هایی چند وجود دارد. به عنوان مثال محل های خدمات رسانی که بیش از ۳ مایل با خروجی های آزاد راه فاصله دارند نمی بایست در این تابلوها ذکر شوند. به علاوه محل های خدمات رسانی که امکان بازگشت آسان رانندگان به مسیر اصلی بزرگراه را فراهم نکرده اند نمی بایست در این تابلوها ذکر شوند.

اطلاعات ارائه شده در تابلوها می بایست دارای اطلاعات دیگری مانند ساعات کار مراکز خدمات رسانی نیز باشند. تمامی این خدمات می بایست از قوانین فدرال، ایالتی و محلی متناسب با نوع بهره برداری خود پیروی کنند. برای اطلاع از جزئیات دقیق تر این قوانین و ملزومات به دستورالعمل MUTCD مراجعه کنید.

تابلوهای اطلاع رسانی در مورد مراکز خدماتی در جاده های معمولی نیز مانند آن مواردی است که در شکل ۱۰ نشان داده شده اند؛ با این تفاوت که در این تابلو ها در جاده های معمولی از شماره خروجی و یا پانل های کمکی شماره خروجی استفاده نمی کنند.

تابلوهای راهنمای مراکز فرهنگی و تفریحی

اطلاعات لازم در مورد مراکز تاریخی، فرهنگی و تفریحی و مقاصد مربوط به این محل ها، بر تابلو های با نوشته یا نشانه های سفید رنگ در زمینه قهوه ای مشخص می شوند. برای نشان دادن نوع فعالیت مراکز فوق، از نشانه ها استفاده می شود، اما ممکن است از تابلوهایی بزرگتر که نوشته هایی روی آن ها موجود است نیز استفاده شود. شکل ۱۱ نمونه هایی از این تابلوها را نشان می دهد. دستورالعمل MUTCD سمبل ها و نشانه های متعددی را در این موارد ارائه کرده است که می بایست برای اطلاعات بیشتر به آن ها رجوع شود.

تابلوی راهنمایی و رانندگی

شکل ۱۱- تابلوهای مراکز تفریحی و فرهنگی

تابلوهای راهنمای مسافت طی شده

این تابلوها، مستطیل هایی کوچک عمودی با اندازه های ۶ اینچ در ۹ اینچ هستند که اعداد روی آنها سفید بوده و بر زمینه ای سبز نوشته می شوند. این تابلوها مسافت طی شده در مسیر را به رانندگان نشان می دهند و آن ها را قادر می سازند که میزان طی مسیر خود را تخمین زده و در موقعیت های اضطراری و تصادفات، امکان اطلاع رسانی در مورد محل مربوطه را به اورژانس و یا سایر مراکز مربوطه فراهم آورند. ارائه این اطلاعات در طول مسیرها بصورت پیوسته انجام می شوند. به این ترتیب که در ابتدای مسیر، مسافت طی شده معادل صفر بوده و در طول مسیر افزایش می یابند. در مواردی که مسیرها دارای هم پوشانی باشند، این اطلاع رسانی در مورد یکی از مسیرها انجام می شود که از ابتدای مسیر فاصله گذاری شده است. در برخی آزادراه ها، این پانل های اطلاع رسانی به فاصله یک دهم مایل از هم قرار می گیرند تا امکان اطلاع رسانی دقیق و موثر فراهم آید.

منبع:

دیدگاه‌ها ۰


ارسال تیکت جدید