Tuesday ,17 October 2017 / سه شنبه ,۲۵ مهر ۱۳۹۶
خانه / کارشناسی / با روش های پایدارسازی گود آشنا شوید
نسخه چاپی    کد مطلب : 3036

با روش های پایدارسازی گود آشنا شوید

در این پست به معرفی روش های پایدارسازی گود می پردازیم بنابراین با ما همراه باشید.

به طور کلی روش های پایدارسازی گود که به صورت متداول استفاده می شوند به صورت زیر تقسیم بندی می شوند:

  • جداره های مهاربندی شده توسط المان های افقی و مایل (Struts braced wall using wale)
  • جداره های مهاربندی شده توسط المان های کششی (Lagging & soldier beam)
  • جداره های مهاربندی شده توسط سپر کوبی (Braced sheet pile)
  • جداره های مهاربندی شده توسط شمع های درجا (Bored pile walls)
  • جداره های مهار بندی شده توسط دیوار دیافراگمی (Diaphragm walls slurry wall)
  • جداره های مهاربندی شده توسط نیلینگ (Soil nailing)

در ادامه به اختصار به معرفی هر یک از روش های پایدارسازی گود می پردازیم:

مهاربندی جداره ها توسط المان های پشت بندهای افقی و مایل

این روش ساده برای نگهداری و حفاظت جداره های حاصل از گودبرداری و برای جلوگیری از تغییر مکان های جانبی در گودهایی با عرض کم در محیط های شهری استفاده می شود.

از معایب این روش اتلاف قابل توجهی از فضای کاری داخل گود و محدودیت در بکارگیری ماشین آلات و تجهیزات مورد نیاز و همچنین افزایش ریسک برخورد با المان ها و به مخاطره انداختن آنها می باشد.

المان پشت بند افقی و مائل

مهاربندی توسط المان های کششی

از این روش به عنوان روش متداول در پایدار سازی موقت گود در مناطق شهری استفاده می گردد.

در این روش از پروفیل های معمول فولادی بصورت ستون های پیوسته که درون خاک فرو برده می شوند استفاده می گردد که تا عمق کف گود اجرا خواهند شد.

فاصله بین المان ها بین ۲ الی ۴ متر می باشد به طوریکه بتوان فضای بین آنها را با الوارهای چوبی (لارده چینی) پرنمود.

در این روش از مهارهای کششی به منظور حفاظت جانبی گود استفاده می شود و اتصال ما بین ستون ها توسط میل مهارها و جوشکاری انجام می شود.

روش های پایدارسازی گود

مهاربندی توسط سپر کوبی

در این روش سپرهای فلزی (Sheet Piles) داخل خاک و جداره گود توسط چکش پنوماتیک و با استفاده از لرزش کوبیده می شوند و با انواع اتصالات بین خود به یکدیگر متصل شده و یک جداره پیوسته را تشکیل می دهند.

از مزایای این روش راحتی در کوبیدن، نصب و بیرون کشیدن آنها است.

این روش از این جهت نسبت به سایر روش ها برتری دارد که مصالح آن مجددا قابل استفاده در پروژه های دیگر می باشد.

همچنین در این روش به المانهای افقی و مایل کمتری نیاز می باشد.

بنابراین محدودیت های اشغال فضای داخل گود کمتر وجود دارد.

لیکن از جمله معایب این روش وابستگی به نصب سپرهای فلزی می باشند که در محیط های شهری بدلیل وجود تاسیسات زیربنایی شهری و ایجاد لرزش و صدای ناشی از کوبش سپرها محدودیت هایی را بوجود می آورد.

همچنین کوبیدن سپرها در زمین های سنگی و یا خاک های بسیار متراکم به سختی انجام پذیر است و در زمین های با شرایط بالا با محدودیت مواجهه می گردد.

پایدارسازی گود با سپر فولادی

سپر فلزی از روش های پایدارسازی گود

مهاربندی توسط شمع های درجا

یکی از روش های پایدارسازی گود و حفاظت جداره ها با شرایط متنوع اعم از زمین سخت، سست و نرم استفاده از شمع های درجا می باشد.

این روش پایدارسازی گود در برخی موارد علاوه بر ایفای نقش حفاظت جانبی، نقش آب بندی را نیز انجام می دهد و همواره درصورت نیاز بار قائم نیز تحمل می کند.

مهاربندی جداره ها توسط شمع های درجا در موارد زیر بعنوان گزینه برتر برای سیستم های حفاظت جانبی گود مطرح می باشند:

  • در مواردی که امکان اجرای سپر فولادی (کوبیدن و نصب) وجود ندارد و یا سختی و تراکم زمین بیش از حد توان سپر کوبی و با دشواری زیادی مواجهه می باشد.
  • در شرایطی که بدلیل وجود آب زیر زمینی و بالا بودن سطح آن نیاز به آب بند بودن جداره می باشد.
  • در مواردیکه امکان ایجاد مهارهای جانبی (کششی) در زیر ساختمان های مجاور ناشی از گودبرداری وجود ندارد و یا در تلاقی با تاسیسات زیر بنایی شهری و مستحدثات زیرزمینی (تونل) باشد.
  • در مواقعی که امکان استفاده از سیستم حفاظت گود بعنوان بخشی از سازه اصلی و باربری وجود داشته باشد.

روش های مختلف برای اجرای تکنیک های شمع های درجا وجود دارد و متداولترین آنها عبارتند از:

  • روش اول : اجرای دیوار محافظت پیوسته (آب بند)
  • روش دوم : اجرای دیوار محافظت ناپیوسته

روش اول : اجرای دیوار محافظ پیوسته (آب بند)

در این روش ابتدا شمع هایی با بتن پلاستیک یک در میان حفاری و اجرا می گردد و سپس با رعایت هم پوشانی شمع های اصلی و سازهای با رعایت احداث جداره زنجیره ای و پیوسته اجرا می گردد.

روش دوم : اجرای دیوار محافظت ناپیوسته

در مواردی که توده خاک و سنگ دارای چسبندگی زیاد بوده و سطح آب زیر زمین پایین بوده می توان از شمع های درجا ناپیوسته و با فاصله استفاده نمود.

در این روش پایدارسازی گود بدلیل چسبندگی بین دانه ها خاک بین شمع ها با وجود پدیده قوس خوردگی پایداری جانبی وجود دارد.

با در نظر گرفتن شرایط و پارامترهای ژئوتکنیکی خاک معمولا حداکثر فاصله محور تا محور شمع های اصلی ۲ برابر قطر شمع ها می باشد.

همچنین در این روش پایداری در برابر نیروهای جانبی نیز مدنظر قرار می گیرد.

این روش در پایدارسازی های کوتاه مدت کارایی داشته و در اثر مرور زمان احتمال هوازدگی بین شمع ها وجود دارد.

در دراز مدت نیز تغییر مشخصات خاک و برخی از پارامترهای آن مانند از دست دادن آب و یا حالت اشباع پیدا نمودن آن باعث ریزش خاک بین شمع ها شده و برای جلوگیری از آن می توان از بتن پاشی (شاتکریت) و با بستن مش پوشش لازم را جهت پایداری ایجاد نمود.

روش های پایدارسازی گود با شع

مهاربندی توسط دیوار دیافراگمی

یکی دیگر از روش های محافظت از جداره گود احداث دیوار دیافراگمی و یا دیوار دوغابی است.

در این روش همزمان با حفاری جهت پایدارسازی جداره دیواره حفاری شده و جلوگیری از ریزشهای موضعی، از دوغاب بنتونیت استفاده می شود.

تشکیل بنتونیت در داخل دیواره حفاری شده و نفوذ در لایه های دانه ای جداره باعث می گردد جداره همواره پایدار بماند و سپس بلافاصله پس از رسیدن به عمق مورد نظر آرماتور گذاری شده و در نهایت بتن ریزی می گردد.

این روش در زیر هسته سدهای خاکی نیز کاربرد بسیار دارد و از هرگونه نشتی جلوگیری می نماید.

استفاده از این تکنیک در مناطق شهری نیز با محدودیت های نظیر استفاده از روش مهاربندی افقی، مایل و المانهای کششی همراه است.

دیوار دیافراگم

دیوار دیافراگمی از روش های پایدارسازی گود

جداره های مهاربندی شده توسط نیلینگ

برای اشنایی با این روش اینجا کلیک کنید.

درباره‌ی محمد حسن دانشور

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران گرایش ژئوتکنیک دانشگاه شیراز هستم امیدوارم بتوانم آموخته های 7 سال تحصیل و پژوهش خود را در دانشگاه شیراز با شما دانشجویان و مهندسین عمران به اشتراک بگذارم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

*